حسام الدین شفیعیان
حسام الدین شفیعیان

حسام الدین شفیعیان

سورة قریش

به نام خداوند بخشنده مهربان

(کیفر لشکر فیل‏سواران) بخاطر این بود که قریش (به این سرزمین مقدس) الفت گیرند (و زمینه ظهور پیامبر فراهم شود)! (1)

الفت آنها در سفرهای زمستانه و تابستانه (و بخاطر این الفت به آن بازگردند)! (2)

پس (بشکرانه این نعمت بزرگ) باید پروردگار این خانه را عبادت کنند، (3)

همان کس که آنها را از گرسنگی نجات داد و از ترس و ناامنی ایمن ساخت. (4)

سورة الماعون

به نام خداوند بخشنده مهربان

آیا کسی که روز جزا را پیوسته انکار می‏کند دیدی؟ (1)

او همان کسی است که یتیم را با خشونت می‏راند، (2)

و (دیگران را) به اطعام مسکین تشویق نمی‏کند! (3)

پس وای بر نمازگزارانی که... (4)

در نماز خود سهل‏انگاری می‏کنند، (5)

همان کسانی که ریا می‏کنند، (6)

و دیگران را از وسایل ضروری زندگی منع می‏نمایند! (7)

عکاس-حسام الدین شفیعیان - حسام الدین شفیعیان

سورة التکاثر

به نام خداوند بخشنده مهربان

افزون طلبی (و تفاخر) شما را به خود مشغول داشته (و از خدا غافل نموده) است. (1)

تا آنجا که به دیدار قبرها رفتید (و قبور مردگان خود را برشمردید و به آن افتخار کردید)! (2)

چنین نیست که می‏پندارید، (آری) بزودی خواهید دانست! (3)

باز چنان نیست که شما می‏پندارید; بزودی خواهید دانست! (4)

چنان نیست که شما خیال می‏کنید; اگر شما علم الیقین (به آخرت) داشتید (افزون طلبی شما را از خدا غافل نمی‏کرد)! (5)

قطعا شما جهنم را خواهید دید! (6)

سپس (با ورود در آن) آن را به عین الیقین خواهید دید. (7)

سپس در آن روز (همه شما) از نعمتهایی که داشته‏اید بازپرسی خواهید شد! (8)

دسته‌بندی عکاسی - حسام الدین شفیعیان

سورة العصر

به نام خداوند بخشنده مهربان

به عصر سوگند، (1)

که انسانها همه در زیانند; (2)

مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده‏اند، و یکدیگر را به حق سفارش کرده و یکدیگر را به شکیبایی و استقامت توصیه نموده‏اند! (3)

سورة الهمزة

به نام خداوند بخشنده مهربان

وای بر هر عیبجوی مسخره‏کننده‏ای! (1)

همان کس که مال فراوانی جمع‏آوری و شماره کرده (بی‏آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)! (2)

او گمان می‏کند که اموالش او را جاودانه می‏سازد! (3)

چنین نیست که می‏پندارد; بزودی در «حطمه‏» ( آتشی خردکننده) پرتاب می‏شود! (4)

و تو چه می‏دانی «حطمه‏» چیست؟! (5)

آتش برافروخته الهی است، (6)

آتشی که از دلها سرمی‏زند! (7)

این آتش بر آنها فروبسته شده، (8)

در ستونهای کشیده و طولانی! (9)