15. ولی چون افتادم شادی کنان جمع شدند، آن فرومایگان بر من جمع شدند، و کسانی که نشناخته بودم من را دریدند و ساکت نشدند
16. نظر خد.اوند بسوی صالحان است، و توجه وی به سوی فریاد ایشان
25. تا در دل خود نگویند اینک مراد ما، تا نگویند او را بلعیدهایم
16. مثل بدکارانی که برای لقمه نان مسخرگی میکنند، دندانهای خود را بر من میفشارند
11. کینهتوزان برخاستهاند، چیزهایی را که نمیدانستم از من میپرسند